Project Afbouw tot in de behandelkamer

Volgend jaar bestaat Slukom Afbouw vijftig jaar. Marc Rolink bouwde de onderneming eerst op in IJsselmuiden en verhuisde circa acht jaar geleden naar Zwolle. De keuze was commercieel én praktisch. De stad bood meer markt, terwijl de ambitie nadrukkelijk regionaal bleef. Waar het bedrijf eerder landelijk werk uitvoerde voor winkelketens, ligt de nadruk nu op opdrachten in en rond Zwolle. Dat maakt het werk voor monteurs en projectleiding beter beheersbaar en verkort de reactietijd als een klant of project om aandacht vraagt.

De verhuizing viel samen met een inhoudelijke ontwikkeling. Slukom groeide onder Rolink senior van zes naar circa 25 tot 30 medewerkers, van wie ongeveer vijftien monteurs in vaste dienst. De onderneming legde ooit vooral plafondplaten in winkels, kantoren en overheidsinstanties. Inmiddels coördineert zij bij veel opdrachten een veel breder afbouwpakket: systeemplafonds, metal-stud- en glaswanden, kozijnen en deuren, timmerwerk en - met vaste partners - ook schilderwerk, vloeren en interieur. "De klant koopt een pand en zegt: red me", vat Marc de vraag samen. "Dan gaan wij meehelpen om daar een goed plan van te maken."

Die rol begint ruim voor de uitvoering. Een eerste ontwerp en een budget zijn vaak het startpunt van een gesprek, geen eindstation. Slukom zit bij veel projecten meerdere keren met opdrachtgever en bouwkundige aannemer aan tafel om wensen, gebruik, materiaal en kosten bij elkaar te brengen. Marc: "Je gaat samen kijken: waar kunnen we aanpassen zonder dat het plan of de kwaliteit verloren gaat?" Het bedrijf schrijft daardoor relatief weinig in op klassieke aanbestedingen. Het werk komt veelal uit directe relaties en samenwerkingen waarin het advies even belangrijk is als de uitvoering.

Een praktijk met eigen eisen

De opdracht voor de tandartspraktijk kwam via dat netwerk op tafel. De praktijk verhuisde in 2025 naar een nieuw pand. In opdracht van Alex Bouw Zwolle verzorgde Slukom onder meer systeemplafonds, systeem- en volglaswanden, kozijnen, deuren en divers timmerwerk. Het programma lijkt op papier overzichtelijk, maar de uitwerking vraagt om een andere blik dan bij een regulier kantoor.

Een tandartspraktijk is een verzameling van behandelkamers, verkeersruimten, wachtruimte, balie en sanitaire voorzieningen. Juist op de overgangen tussen die ruimten komen de belangrijkste vragen samen. Patiënten moeten zich op hun gemak voelen. Gesprekken en behandelingen mogen niet ongewenst doorklinken naar de gang of de wachtkamer. Tegelijk hangen aan de wanden kasten, verlichting en tandheelkundige apparatuur. "Je begint met de indeling die de gebruiker nodig heeft", zegt Marc. "Daarna kijk je: wat moet er in die kamer komen te staan en welke wandopbouw past daarbij?"

In de behandelkamers koos Slukom daarom voor een zwaardere wandopbouw. Meer massa helpt bij de geluidsisolatie en maakt het mogelijk om de benodigde kasten en apparatuur veilig te bevestigen. In andere zones kan een standaardopbouw volstaan. De keuzes zijn steeds gekoppeld aan het gebruik van de ruimte. Privacy is daarbij een belangrijk vertrekpunt. Wie in een behandelkamer of aan de balie een gesprek voert, wil niet dat de wachtkamer of de naastgelegen kamer meeluistert.

Ook het plafond is onderdeel van die afweging. De platen moeten passen bij een hygiënische zorgomgeving en bijdragen aan een aangename akoestiek. Een harde, galmende ruimte verhoogt de onrust voor patiënt en behandelaar. Slukom stemde de plafonds, wanden en aansluitingen daarom af op het beoogde comfort. Marc: "Je probeert van iedereen op te halen wat men wil en wat men nodig heeft. Zo bouw je het project op."

De afwerking zit ook in de afstemming

De functionele eisen vormden slechts één laag van het project. Het interieurconcept stelde hoge eisen aan de zichtbare afwerking. De kleurstelling en materialisatie waren door de interieurarchitect bepaald en moesten zorgvuldig doorlopen in onder meer deurbeslag, kozijnen en wandafwerking. Slukom maakte monsters, zocht combinaties uit en stemde de details af met de aannemer en andere betrokken partijen. Ook rondingen en maatwerkdetails vroegen om aandacht.

Dat overleg is essentieel, omdat een interieur van een tandartspraktijk meerdere gespecialiseerde partijen bij elkaar brengt. Installaties lopen door plafonds en wanden; leidingwerk, afzuiging, elektra en bevestigingspunten moeten op de juiste plaats uitkomen. In een bestaand of te verbouwen pand is dat in hoge mate werk op locatie. "Je kunt vooraf veel uittekenen, maar je komt altijd situaties tegen waarop je moet inspelen", zegt Marc. De projectleiding houdt het contact met de andere disciplines kort en zorgt dat voorzieningen op elkaar aansluiten.

Daarmee onderscheidt de werkwijze zich volgens Robin Rolink vooral in de alledaagse details. “Wij zorgen voor een nette en schone werkplek, na afloop ruimen wij onze spullen netjes op.” Voor het team zijn dit vanzelfsprekendheden. "Wat voor ons normaal is, blijkt voor een klant soms juist de reden om enthousiast over ons te zijn", zegt hij. "Dan zie je dat we net een stap verder gaan."

Vakmanschap vraagt om vernieuwing

De nieuwe praktijk in Dronten laat tegelijk zien waarom Slukom vasthoudt aan maatwerk. Prefabricage en geprefabriceerde systemen winnen terrein, maar passen volgens Marc Rolink vooral bij grote, repetitieve nieuwbouw. Het werk van Slukom bestaat voor een belangrijk deel uit renovatie, onderhoud en transformatie. Oude gebouwen zijn zelden recht, installaties vragen om aanpassingen en iedere gebruiker heeft eigen wensen. "Theoretisch is prefab een fantastisch verhaal", zegt hij. "In onze praktijk is het niet altijd uitvoerbaar."

Dat betekent niet dat het bedrijf stilzit. Slukom werkt aan verdere digitalisering van calculatie en werkvoorbereiding. In Bluebeam worden tekeningen al ingelezen; een nieuw AI-model moet gegevens vervolgens sneller vertalen naar hoeveelheden, calculaties en op termijn ook materiaallijsten. De bedoeling is nadrukkelijk niet om mensen weg te snijden. "Niet om mensen te besparen, maar om ze anders in te zetten", zegt Rolink. "Dan hebben ze meer tijd om kritisch te beoordelen en de kwaliteit te bewaken."

Ook duurzaamheid krijgt vooral een praktische invulling. Herbruikbare materialen worden waar mogelijk uitgenomen, opgeslagen en opnieuw toegepast; isolatie krijgt dezelfde aandacht. Wat niet herbruikbaar is, wordt gescheiden afgevoerd. Rolink plaatst daarbij een realistische kanttekening: zorgvuldig demonteren en opslaan kost tijd en is niet in elke renovatie financieel eenvoudig. De uiteindelijke prestatie moet bovendien ook voor de monteur werkbaar zijn. Zwaardere platen kunnen technisch voordelen bieden, maar vragen tegelijk meer van de mensen die ze dagelijks tillen.

Een volgende generatie

Die betrokkenheid bij mensen is ook zichtbaar in de opvolging binnen het bedrijf. Robin Rolink groeide op tussen de monteurs, hielp in vakanties mee en deed na de hotelschool ervaring op als werkvoorbereider, calculator en projectleider. Hij heeft inmiddels de ondernemersopleiding bij NOA afgerond en neemt stap voor stap de operationele leiding over. Zijn vader blijft voorlopig vooral actief in de commerciële kant: klanten bezoeken, relaties onderhouden en in het voortraject meedenken.

De overgang is zorgvuldig voorbereid. Veel eigen monteurs werken al langer dan tien jaar bij Slukom en kennen Robin al sinds zijn jeugd. De cultuur die Marc Rolink heeft opgebouwd, moet daarbij overeind blijven: afspraken nakomen, verantwoordelijkheid nemen en veilig werken. "Je wilt dat iedereen 's avonds veilig thuiskomt", is zijn eenvoudige uitgangspunt. Voor de tandartspraktijk kreeg die houding een concrete vorm. De praktijk moest er verzorgd en rustig uitzien, maar ook achter de afwerking betrouwbaar en doordacht zijn. Precies daar ligt voor Slukom de kern van goed afbouwvakmanschap.