NOA Menu
donderdag 24 mei 2018

Gerda van Asselt

Al 27 jaar lang alle ochtenden de vertrouwde telefoonstem van NOA

Woensdag 30 mei a.s. neemt telefoniste en receptioniste Gerda van Asselt voor de laatste keer plaats op haar vertrouwde plaats achter de NOA-balie. Als ‘her-intredende moeder’ is het na bijna 27 jaar toch tijd geworden voor haar pensioen. “Nu lekker veel op reis met de caravan om door heel Europa te fietsen en wandelen”, meldt immer actieve Gerda.

Gerda Van Asselt

Eigenlijk wil Gerda helemaal niet dat er over haar naderend vertrek geschreven wordt. “Al die poespas. En dan moet er zeker ook nog een foto bij. Is het echt nodig?” Overtuigend gebracht dat het leuk is en dat alle leden toch graag willen weten dat ze ein-de-lijk weggaat, lacht Gerda en heeft ze een paar dagen later netjes op een papiertje voorbereid wat er dan toch minimaal in haar verhaal moet staan. Iedereen die onze trouwe kracht kent (en dat zijn er veel!) zal beamen: dit is Gerda ten voeten uit. 

Hoe ben je ooit bij de vereniging begonnen?

“Op 1 januari 1991 ben ik via het uitzendbureau voor NAVAS gaan werken. Alle ochtenden ging ik de telefoon opnemen en moest ik het meldingskantoor regelen. Dat was er in die tijd om de concurrentie in goede banen te leiden. We waren met een heel klein clubje: Berend Jager als secretaris, grote en kleine Hans, Anneke in de kantine en ik zei de gek. Na een half jaartje kreeg ik een vast contract. In mijn overeenkomst stond dat ik allerhande werkzaamheden moest verrichten. Dus het ene moment hielp ik bij vergaderstukken en teksten voor het vakblad, het andere moment gaf ik de planten water. We hielpen elkaar om handig te worden met de computer, want die was toen net in opmars. Ik heb in de loop der jaren met heel wat verschillende databases en programma’s gewerkt, om het ledenbestand netjes op orde te houden.”

Je hebt in 27 jaar veel zien veranderen?

“Zeker! Van een bescheiden, familiair clubje heb ik de vereniging uit zien groeien tot een professionele, meer zakelijke organisatie. NEVAP kwam er op den duur bij, toen VTV, vervolgens werden we NOA en weer later verhuisden we van de Klovenier naar de Nieuweweg omdat we meer vergaderruimtes nodig hadden, alle nieuwe collega’s ook een fijn kantoor wilden en de praktijkruimte echt te klein was geworden. Het ledental groeide en groeide, maar ik ben wel blij dat ik aan de telefoon met veel ondernemers het persoonlijke contact kon behouden. In de afgelopen decennia is er natuurlijk heel veel technologie bij gekomen. Hadden we eerst een printer, nu zijn er meerdere geavanceerde kopieermachines (noot van de redactie: alleen daarom al gaan we Gerda missen… ze is bijna een volleerd storingsmonteur!) en hadden we vroeger een heus postzegelboek, nu jassen we de brieven snel door de frankeermachine. Het meeste gaat de laatste jaren digitaal. Hoewel, vergadermapjes maken we nog steeds meestal zelf. Hoeveel gaatjes zou ik geprikt hebben om boekjes in te binden voor alle ledenvergaderingen: minimaal twee vergaderingen per jaar, variërend voor 700 vroeger tot 1800 bedrijven nu, keer 26 jaar is uhh, laat maar. Dat moeten we niet willen uitrekenen!”  

Wat vond je het leukste aan je werk?

“Geen dag is hetzelfde geweest. Je weet nooit welke vragen je aan de telefoon krijgt. En in een duo-baan, vroeger met Tineke Velders en ook alweer jaren met Dicky van Ommeren, moet je al het werk toch samen zien te redden terwijl je elkaar op korte overdrachtsmomenten na niet veel ziet. Werken bij NOA geeft ook regelmatig verrassingen. Door de jaren heen heb ik heel wat stagiaires uitgelegd wat je allemaal moet doen als receptioniste/telefoniste. Ze vonden het meestal hectisch hihi. Oh wacht, ik wil natuurlijk ook nog even de reis naar Marbella noemen in 1998 en de vele congressen. Ik hou wel van reisjes! En door het NAVAS Tennistoernooi, dat in mijn eerste jaren een grote hit was bij leden en door honderden werd bezocht, ben ik zelfs op tennisles gegaan. De vroege koffie zal ik wel gaan missen, als ik gestopt ben. Veel collega’s komen een kwartiertje eerder naar het werk, om alvast op te starten en wat te doen, zodat we om half negen even een kopje koffie met elkaar kunnen drinken. We hebben het dan over werk, maar ook leuke weekendverhalen passeren de revue en je hoort nog eens wat over de vrouw van de ene collega en de kat of papegaai van de ander. Tjonge, we hebben echt wel veel lol gehad. Bij cursussen en vergaderingen schuiven leden en relaties voor een bakkie gewoon aan, als een grote familie. Die zullen soms wel eens gedacht hebben: wat een zooitje, maar wel gezellig!”  

En nu?

“Mijn man Gert is al met pensioen, dus die staat in de startblokken om een paar maanden op reis te gaan. Ik weet niet of ik meteen zo lang achter elkaar wil, maar we koppelen de caravan achter de auto en dan zien we wel. Lekker door Europa trekken, om overal te fietsen, wandelen en bergbeklimmen. Naar de andere kant van de wereld vliegen, trekt me niet: gatver, daar zitten kakkerlakken en andere vieze beesten. Laat ons maar ‘in de buurt’ onze gang gaan, zolang de zon maar schijnt. Anders pakken we ons boeltje in en rijden we tot de zon komt. Ik moet er nog wel aan wennen dat ik zo meteen altijd vakantie heb! 

Ik hoop voor NOA dat de huidige economie voorlopig mag blijven en dat veel leden de weg naar ons Afbouwcentrum weten te vinden. We hebben een prachtige praktijkruimte, die van mij nog veel vaker gebruikt zou mogen worden. Dat geeft lekker veel reuring in het pand!”  

Inloggen


Lid worden?

Personen actief in de Nederlandse afbouw krijgen veel voordelen als lid van NOA.


Lees de voordelen en word lid